Happy Happy
7 juli 2013 - Komodo, Indonesië
Dinsdag 2 juli. Na een koude nacht ! een heerlijk ontbijt in Happy Hapy. Ik benverbaasd Jan en Arie ook aan de ontbijtdis aan te treffen want ik heb vannacht een van beide toch krachtig horen vomeren. Het aangekondigde diner bij een lokale kennis was blijkbaar toch net iets te authentiek geweest voor ze. We vertrekken met Julius en de lokale gids Theo naar de voet van de vulkaan Inerie waar we wandeling gaan maken tussen twee traditionele dorpjes. Vertrek vanuit Bena waar een gezapige sfeer heerst aangezien hier 3 dagen geleden een ceremonie heeft plaatsgevonden waarbij tientallen buffels en varkens zijn geslacht. In het dorp hangt nog de geur van bloed en men buikt wat uit. Theo vertelt ons dat hij hierbij aanwezig is geweest met een vegetarisch stel uit Sloterdijk dat zich door alle gruwelijkheden waarschijnlijk in hun overtuiging versterkt zag. " The horror, the horror las ik gisteren nog op mijn e-reader in Heart of Darkness maar deze party was vanwege de rijkelijk vloeiende arak een gezellige party ter ere van een vernieuwde hut in het dorp. Het dorp heeft een twintigtal hutten die na slijtage na zo'n 70 jaar herbouwd en opnieuw ingewijd moeten worden. Mama is daar de baas en alleen de oudste dochter blijft in het dorp in haar moeders "huis van de placenta" wonen. De andere kinderen moeten het dorp uit zodat er geen behoefte is aan uitbreiding van het dorp. Swaas scoort na stevige onderhandelingen wat plaatselijk vervaardigde Ikat lapjes van een vrouwtje wier lippen door het Betel noten kauwen knalrood gekleurd zijn. Er volgt een mooie wandeling naar het dorpje Tololeda over een smal paadje met stijle afgronden waarbij Theo en passant meedeelt dat hij slechts 20 procent zicht heeft als gevolg van een motorongeluk. Hij kan Swaas de hand schudden die ook slecht ziet zodat ik voor ons drieën maar een extra oogje in het zeil houd maar desondanks over een steen struikel en bijna mijn evenwicht verlies. Die namiddag Tempo Doeloe in Happy Happy waar we weer eens wifi hebben en ik wat achterstallige blogs kan intikken. Die avond eten we in het restaurant waar we gisteren hadden geluncht en ze leuke Bob Marley achtige muziek draaiden. Vanavond is het er zeer stil. De eigenaar komt zich bij ons verontschuldigen dat er bij de buurman - tevens eigenaar van de tent - een katholieke eredienst aan de gang is en of we heel stil willen zijn. Een fruitsapje bestellen kan sorry sorry ook niet want de sapcentrifuge maakt teveel herrie. Vanavond geen Bob Marley maar kerkgezang.
